و نمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه ی همسایه

                                                      سیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلوده به من کرد نگاه

                                     سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز

سالهاست که در گوش من آرام آرام

خش خش گام تو تکرار کنان

                                        می دهد آزارم

و من اندیشه کنان

غرق این پندارم

که چرا

         خانه ی کوچک ما

                                       سیب نداشت