دیوار

باز آواز قناري در قفس
خاطرات مرده ام را زنده کرد
آه ! غمگين است اين آواز او
زخم هاي کهنه ام را تازه کرد
*
چه تماشا دارد؟
مرغ در کنج قفس
باز کن در را به او
آدم خودخواه پست
*
من دلم مي گيرد
چون به او مي نگرم
مثل اينست که دلم
در قفس مي ميرد
*
باز هم هديه دهيد
آسمان را به پرش
او ندارد هوسي
جز پريدن به سرش
*
نيست در کنج دلش
جز دمي پرسه زدن
در هوايي آزاد
او چنين حقش نيست
که بماند ناشاد
*
حق او زندان نيست
حق او بال و پر است
او نمي داند که...
قفسش جنس زر است
*
اين قفس را ببريد
مي زنم من فرياد
اين دل غمزده ام
ياد ديوار افتاد

ღ♥ღهر کس بد ما به خلق گوید ما چهره زغم نمی خراشیمღ♥ღ

ღ♥ღما خوبی او به خلق گوییم تا هر دو دروغ گفته باشیمღ♥ღ

 اقبال اسما عیل زاده